Al 25 jaar komen Lutgarde, Roland en Nicole samen op dinsdagvoormiddag rond de Franse taal. Voor Lutgarde had het Frans bovendien een heel persoonlijke betekenis: haar dochter en kleinkinderen wonen in Frankrijk en ze trok er regelmatig naartoe.
In de beginjaren kregen de deelnemers nog echt schools les, met aandacht voor woordenschat en grammatica. Hun eerste lesgeefster was een beëdigd tolk bij het gerecht. Doorheen de jaren verschoof de nadruk steeds meer van grammatica naar conversatie. Vandaag vormen ze met een tiental deelnemers een conversatiegroep zonder begeleider. Elke week kiezen ze dan ook een thema waarover ze samen praten.
Roland benadrukt het belang van oefening: "Als je een taal wilt blijven spreken, moet je ermee bezig blijven. Eén voormiddag per week zijn we echt met het Frans bezig." Hij geeft intussen zelf Franse les aan de beginnersgroep. De liefde voor talen beperkt zich trouwens niet tot het Frans; Nicole en Roland volgden ook enkele jaren Spaans.
Na een kwarteeuw draait de dinsdagvoormiddag bovendien om veel meer dan le français. De deelnemers leerden elkaar steeds beter kennen en de groep groeide uit tot een hechte vriendengroep. Ze trekken bijna jaarlijks samen richting Frankrijk, met bezoeken aan steden als Arras, Rijsel, Bergues, Boulogne-sur-Mer, Calais, Duinkerke en zelfs Parijs. Ook partners en kennissen mogen mee.
Die uitstappen leverden ondertussen heel wat herinneringen op, zoals een incident met een dubbeldekker die zich vastreed in een ondergrondse parking. Nicole vertelt dat ze na de laatste bijeenkomst traditioneel samen iets eten in Ieper. "Door de jaren heen hebben we via de groep enorm veel mensen leren kennen."
Nieuwe gezichten zijn nog altijd welkom, al is een basiskennis Frans wel nodig. Wie aansluit, moet een eenvoudig gesprek kunnen voeren en stilaan ook in het Frans (durven) denken. Na 25 jaar lijkt niemand haast te hebben om ermee op te houden, want uiteindelijk gaat het niet alleen om woordenschat, grammatica of de juiste vervoeging.
