Bij klassieke gehooronderzoeken moeten patiënten vaak zelf aangeven of ze iets horen of wat ze verstaan. Bij jonge kinderen is dat niet altijd eenvoudig: ze zijn soms nog te jong om betrouwbaar te antwoorden of soms niet gemotiveerd om telkens te reageren. Ook bij kinderen met ontwikkelingsproblemen kan actief meewerken moeilijk zijn.
De nieuwe test in UZ Leuven moet daar een oplossing voor bieden. Het kind krijgt een muts met kleine, vochtige sponsjes op het hoofd en kijkt ongeveer een halfuur naar een animatiefilm. De test meet hoe goed de patiënt kan horen, met of zonder hoortoestel.
“"Al vóór de leeftijd van drie jaar willen we zeker weten of een kind met gehoorverlies goed hoort met zijn hoortoestel of cochleair implantaat en of er niets moet worden bijgestuurd. Dat zijn cruciale jaren voor de spraak- en taalontwikkeling, maar tegelijk is het precies de leeftijd waarop kinderen heel moeilijk te testen zijn met klassieke gehooronderzoeken."
