De vredesbeuk op het kerkhof van Zulzeke, een meer dan honderd jaar oud herkenningspunt, werd in 1919 geplant ter ere van het einde van de Eerste Wereldoorlog. Recente controles door boomdeskundigen wijzen echter uit dat de boom ernstig verzwakt is door reuzenzwam en de impact van klimaatverandering. Herstel is niet langer mogelijk.
Hoewel de boom een bijzondere plaats inneemt, gaat de veiligheid van buurtbewoners en bezoekers voorop. De gemeente zal de boom daarom moeten laten kappen. Dit gebeurt echter niet onmiddellijk, aangezien de beuk deel uitmaakt van het beschermd cultuurhistorisch landschap van Zulzeke en een beschermd erfgoedobject is.
Voordat verdere stappen worden ondernomen, wordt een beheerplan opgesteld. Dit plan onderzoekt hoe de erfgoedwaarde en het karakter van deze unieke plek bewaard kunnen blijven. Er wordt ook gekeken naar de toekomst: een nieuwe boom zal worden aangeplant, passend bij de lokale omstandigheden. Van de huidige beuk worden enten genomen om het genetisch materiaal te bewaren, mogelijk om elders in de Vlaamse Ardennen nieuwe bomen te creëren. Het hout van de stam kan mogelijk gebruikt worden voor het maken van nieuwe banken voor het kerkhof.
Op deze manier neemt men afscheid van de oude beuk met respect voor haar geschiedenis, terwijl tegelijkertijd wordt geïnvesteerd in het toekomstige landschap van Zulzeke.
