De viering van 30 jaar Brikhof in Borgloon bood een gelegenheid om stil te staan bij de evolutie van de woonbuurt sinds de intrek van de eerste bewoners en medewerkers dertig jaar geleden. Wat begon als een avontuurlijke start met onafgewerkte infrastructuur, groeide uit tot een warme thuis waar bewoners, families, medewerkers en vrijwilligers nauw verbonden zijn.
Tania en Inge, medewerkers die de beginjaren meemaakten, deelden hun herinneringen aan de uitdagende start, waarbij rolstoelen over keien reden en modderige paden de norm waren. De aanleg van klinkers en inritten moest nog gebeuren, maar ondanks deze praktische hindernissen heerste er vanaf dag één veel enthousiasme. Brikhof, na Zonhoven de eerste nieuwe campus van Campus Genk die opende in 1971, werd een plek waar iedereen samen bouwde aan een gevoel van thuis.
Door de jaren heen ontwikkelde zich een sterk familiaal gevoel. Bewoners, personeelsleden en ouders leerden elkaar goed kennen en raakten betrokken bij het leven op de campus. Deze verbondenheid strekte zich ook uit tot de lokale gemeenschap. De goede relaties met de buren, de Patton Drivers (een vereniging van liefhebbers van militaire voertuigen), lokale verenigingen uit Hoepertingen en Borgloon, en vele vrijwilligers droegen bij aan de ontwikkeling van de campus. Ook burgemeester Freddy Feytons en zijn zoon Jo, zijn opvolger, bouwden een sterke band op met Brikhof.
Een mooi voorbeeld van deze inclusieve samenwerking is de band met basisschool Het Appelmanneke in Hoepertingen. Kinderen namen deel aan sport- en snoezelactiviteiten op Brikhof, terwijl bewoners betrokken werden bij schoolactiviteiten zoals het schoolfeest en de vieringen van Sinterklaas. Deze interacties, zoals de vreugde die Jean-Marie beleefde bij het dansen met kinderen, benadrukken dat Brikhof deel uitmaakt van de lokale gemeenschap.
De jaarlijkse kerstmarkt, ooit gestart als een initiatief van medewerkers, ouders en verenigingen, groeide uit tot een bekend evenement dat wekenlange voorbereidingen vergde. Van het maken van bloemstukken tot het koken van confituur, iedereen werkte samen om een sfeervol evenement te creëren. Ook activiteiten zoals deelname aan Micromix, waar bewoners prijzen wonnen, en de legendarische Sinterklaasavonden, droegen bij aan de bijzondere herinneringen. Zelfs de tijdelijke aanwezigheid van een paard op Mariagaarde, geregeld via Freddy Feytons, behoort tot de unieke verhalen.
De betrokkenheid van ouders was vanaf het begin cruciaal. Zij hielpen bij het onderhoud, schonken planten en dachten mee na over de leefomgeving. Families zoals de familie Lux, met Bart bekend als de grapjas, en de familie Langendries, die ontmoetingsmomenten organiseerden, versterkten de sociale banden. Voor sommigen, zoals Gerda, de mama van Magali, is Brikhof een vertrouwd ankerpunt waar haar dochter zich thuis voelt.
Bewoners zoals Dirk, Ivo, Patrick en Jean-Marie wonen er al dertig jaar. Vroeger stonden Dirk, Ivo en Patrick bekend als 'De Romeo's' met hun optredens. Vandaag ligt het tempo lager, maar de gedeelde herinneringen blijven. De behoeften van bewoners veranderen, en Brikhof groeit mee, met ruimte voor rust en individuele keuzes.
De Patton Drivers bezoeken al 29 jaar de campus voor rondritten met de bewoners, een traditie die uitgroeide tot een verhaal van vriendschap. Vrijwilliger Johan, die de papa van bewoner Wouter al veertig jaar kent, koos er tijdens het feest bewust voor om tijd door te brengen met de mensen in plaats van achter het stuur te kruipen. Deze ontmoetingen, vaak zonder veel woorden, vormen de kern van de traditie.
De organisatie van het 30-jarig jubileum zelf bracht ook veel mensen samen. Teamcoach Sylvie benadrukte het enthousiasme en de hulpvaardigheid van de collega's, vrijwilligers en externe partners zoals de Patton Drivers en de fanfare Hoop in de Toekomst. Het feest bood muziek, activiteiten zoals een springkasteel en volksspelen, en een fotoprojectie over de geschiedenis van Brikhof.
De foto's van de dag vertellen wat er te zien was, maar niet wat er te voelen was. 30 jaar Brikhof wordt het best begrepen als een plek die gevuld is met ontmoetingen, vriendschappen, zorg en herinneringen, waar mensen elkaar vinden en steeds opnieuw een beetje thuiskomen.
