Het doel van dit initiatief is om conflicten te de-escaleren en te voorkomen dat jongeren langdurig dakloos raken door het wegvallen van ondersteunende relaties. Het project richt zich specifiek op situaties waar herstel van contact of dialoog tussen jongeren en hun netwerk (ouders, familie, vrienden) mogelijk en gewenst is. Deelname aan de begeleiding is steeds vrijwillig voor zowel de jongeren als hun omgeving.
Veiligheid staat centraal in de aanpak. Indien herstel van contact of een terugkeer naar de gezinssituatie als onveilig wordt ingeschat, wordt de begeleiding aangepast of niet opgestart. Het traject omvat verschillende fasen, beginnend met gesprekken met de jongere en diens netwerk om verwachtingen te bespreken, motivatie te onderzoeken en veiligheidsrisico's in te schatten.
Vervolgens focust de begeleiding op het verbeteren van de onderlinge communicatie, het bevorderen van wederzijds begrip, het verduidelijken van verwachtingen en het leggen van afspraken voor de toekomst. Het uiteindelijke doel is het creëren van een sterker en stabieler ondersteunend netwerk rond de jongere.
Met dit pilootproject wil de stad Antwerpen de oorzaken van dak- en thuisloosheid aanpakken en voorkomen dat jongeren door een gebrek aan een sociaal vangnet langdurig zonder stabiele woonomgeving komen te zitten. Door in te zetten op duurzame oplossingen en relationele conflicten aan te pakken, krijgen jongeren meer kans op een stabiele toekomst.
“"De praktijk leert ons dat voorkomen beter is dan genezen. Net zoals bij onze oproep voor werkende daklozen willen we ook hier vermijden dat een acute situatie van dakloosheid uitgroeit tot een langdurig probleem, met vaak nog andere problematieken tot gevolg. Daarom grijpen we zo vroeg mogelijk in. Als de situatie thuis veilig is, proberen we die thuissituatie te herstellen en de jongere van daaruit opnieuw de stabiliteit en houvast te geven om verder te kunnen."
